Inez het bruidsmeisje

Het testmodel voor het trouwkleed  werd ook eens door de tienerdochter aangetrokken: “Ik wil ook zo een kleed, helemaal hetzelfde, maar dan korter en mijn rug niet zo open”(Wat je dan nog net hetzelfde noemt..).

img_3754

Ik maakte hetzelfde kleed, maar puzzelde een tekening van ‘een dametje alleen’ op het voorpand. Ik veranderde het rugpand, maar de oorspronkelijke lengte van het model werd behouden. Het leken wel tweelingzusjes, met 33 jaar verschil. Meters en metekindjes blijken altijd een beetje op elkaar te lijken.

img_3753

img_3561inez3img_3629

Een trouwkleed voor de zus

trouw-els1

Toen mijn zus, al een hele tijd geleden ondertussen, mij meedeelde dat ze ging trouwen, zei ik “Ja, ik wil!” op de vraag of ik haar trouwkleed wou maken.

Nee, eigenlijk is het anders gelopen…Ze toonde mij een jurk die ze wou kopen en ik zag dadelijk een gelijkaardig model uit een’La Maison Victor’. “Maar ik kan dat ook!” riep ik en voor ik het goed en wel besefte had ik haar maten opgemeten en gingen we samen stof kopen.

Ja, ik doe dat nog steeds, naaiboekjes lezen alsof het flair of een libelle is. Ik ken dan na één keer bladeren alle modellen uit het hoofd, maar blijf elke keer verder kijken en dromen over hoe ik elk model uit één van de 100den stofjes uit mijn kast kan naaien. In mijn gedachten gaat alles als een fluitje van een cent en lukt alles en is het binnen een uur klaar. In realiteit mislukt er al eens iets, omdat ik te overhaast te werk ga, omdat ik aan iets begin en het niet afwerk en het na 6 maanden een fout seizoen is en ik het een jaar later démodé vind, omdat ik toch een fout stofje gekozen heb,omdat ik de man wou verrassen met een zelfgemaakt hemd en de foute maat maakte om het tóch maar uit dat die te kleine lap stof te kunnen krijgen…

trouw-els2

Ik ging deze keer niets aan het lot overlaten.Ik maakte eerst een proefkleed. Mijn zus stond binnen de 10 minuten aan mijn deur om het te passen. Ik maakte een 2e proefkleed. Ze stond er binnen de 7 minuten..En toen het échte kleed bijna klaar was, liet ik het 2 maanden hangen eer ik de zoom met de hand omnaaide. 2 maanden, want zo lang duurde de zomer.

trouw-els3

trouw-els

(patroon La Maison Victor, June dress) (stof  Maison Dorée)

Om de tekening van de stof mooi te laten uitkomen, moest ik wat puzzelen. Centraal op het voorpand en centraal op het rugpand staat een koppeltje. Gelukkig had ik héél veel stof en zelfs na dit kleed had ik nog steeds veel stof over. Ik kleedde er de dochter mee en ook het kado werd uit die stof gefabriceerd.

Ruim 2 weken voor de heuglijke dag was het klaar, maar mijn kinderen, mijn man en mezelf moesten ook nog gekleed worden…Ik heb duidelijk nog veel te bloggen:

  1. een mannenhemd waar de man nog moet in groeien (groeien in omgekeerde richting, zijnde het hemd is te klein)
  2. een bruidsmeisjesjurk van mijn dochter, het metekind van mijn zus
  3. een poloshirt (zonen 09) van de jongste zoon
  4. een lange broek (zonen 09) van de jongste zoon
  5. de feestelijkste jumpsuit voor mezelf
  6. het kado voor de trouwers

En dan zijn er nog de vele naaisels van vóór de zomer:

  1. een hippiekleed voor mezelf
  2. een hippiekleed voor de jongste dochter
  3. een communiekleed voor de middelste dochter
  4. een communie-outfit voor de jongste zoon
  5. een kleed voor de oudste dochter om al die feesten bij te wonen
  6. een mislukt truitje dat met wat aanpassingen toch keigoed gelukt is
  7. een zomerkleed voor mezelf (dat ik de week erna al fout waste)
  8. de laatste handgemaakte tantehilde-poppen

Dachten jullie misschien dat er niets genaaid werd omdat er niet geblogd werd? Hm?

 

 

 

Bewaren

Ramon

Een paar dagen na Valentijnsdag is er een babytje geboren op onze boerderij. Na 62 kleine lammetjes kwam er ook een klein geitje ter wereld. Mamsie-pamsie (de moedergeit) gaf ons het allergrappigste allerliefste allerslimste bokje ter wereld: Ramon. Kijk even mee hoe we alle dagen circus op de boerderij hebben:

Hij is ook al zo beroemd dat hij een echte vedette op tv wordt: op woensdag 20april om 17.40 (en herhaling om 18.55) verschijnt hij samen met Inez in het programma “Klein gespuis” op Ketnet!

Workshop poppenmaken!

CC de Borre in Bierbeek organiseert in maart een 'Creatief op poten'. Het thema is poppen en figuren en ja-je raadt het al-een workshop poppen maken met tantehilde kan niet ontbreken.  Wie een workshop poppen maken wil volgen bij mij, schrijf je dan hier in:  Creatief op Poten. Volwassenen en kinderen (vanaf 9jaar) zijn welkom.

ps: Er zijn ook tal van andere activiteiten en creatafels waar je niet op voorhand moet voor inschrijven.

 

 

De kerstmanpop

Ik maakte afgelopen maanden heel wat poppen op bestelling, maar zoals dat hier tegenwoordig gaat op deze blog, toonde ik ze niet allemaal. Deze kerstman bijvoorbeeld, ligt waarschijnlijk al lang opgeborgen, wachtende op de volgende kerstperiode. Het is verdorie al bijna februari, maar beeld je even in dat er toch nog sneeuw ligt en deze gezelligerd bij jou aan de kersttafel mag zitten:

 

Hij heeft een witte pluche baard een rood stevig pak met rendiertjes-versiering. Die pluche van zijn baard is dezelfde als de boorden van zijn pak, dat mag en kan zo bij poppen. Eronder draagt hij thermisch ondergoed:

(ja, sorry, hier was ik even afgeleid door Schmieguelle..)

Ik vind zelfs dat hij er niet uitziet als een oude dikke kerstman,  maar als een jonge frisse kerstjongen!

 

Pop 300: Tippi

Vorig jaar – in feite: precies een jaar geleden – kreeg ik een mailtje van Mme Zsazsa. Ze schreef: 

"Beste Tante,
Ik zou graag een pop bestellen voor mijn lief klein dochtertje.
Ik heb al een pop van u, maar ik wil eigenlijk niet dat er iemand mee speelt."

Ze wou een Tippi-pop. Ik weet niet of u Tippi kent, maar zij was een klein meisje die olifanten en leeuwen knuffelde :

(Tippi Degré)

Mme Zsazsa had alle wensen voor het popje netjes in de mail opgesomd. Een blote pop (want de echte Tippi liep dikwijls in haar blootje rond) met een pipi langkousachtig kleedje en een onderbroekje, en het moest los dik haar zijn. En toen beging Mme een vergissing: ze schreef namelijk: 

"PS. Tippie is niet dringend."

Zoals ik dus zei: het was een jaar geleden dat ik dit mailtje kreeg…

 

En nu ga ik een jaartje wachten tot ik een eerste foto van Toni met Tippipop te zien krijg, want Toni heeft nog geen interesse in popjes, tsss…

Fair Wear Friday #1

Vanaf nu een nieuwe rubriek op de blog: Fair Wear Friday. Het is een initiatief van Kelly, Leen en Lies waarbij bloggers, instragrammers of facebookers op vrijdag (of op een andere dag) hun “schone kleren” posten? "Schoon" als in: fair en ecologisch.  Ik heb bij het schrijven van deze blog al een paar keer een foutje getypt: Fear wear ipv Fair wear. De volledige outfit fair wear maken, dat is niet simpel, ik heb dus een beetje schrik voor wat er uit de bus gaat komen.

 
We gaan van boven naar beneden:
 
  • kapsel: nieuw: sinds 2 weken.  Maar korter haar betekent: minder shampoo, minder haardroger. Bovendien ben ik fan ben van de vaste shampoo-zeep-blokjes van Lush, geen plastic flessen dus voor mij. Helaas moet ik wel haarkleurproducten gebruiken die waarschijnlijk niet ecologisch verantwoord zijn. Ik heb lange tijd gekleurd met henna. Maar vanaf een bepaald moment dekte het de kleur-die-ik-wou-bedekken niet meer…slechts half geslaagd voor de Fair Wear..​
  •  
  • kettinkje: gepikt van Mme Zsazsa, toen ze een juwelenhanger bij mij kwam ophangen en de helft van haar juwelen hier liet hangen. Gepikt dus wel, want ik denk dat ze het terug wil. Het komt van Nimsu. Lokaal en handgemaakt.
  •  
  • Kleed: zelf gemaakt met een ecologisch stofje uit de webwinkel van Georgette. Het patroon komt uit de knipmode 8 uit 2014. Het oorspronkelijk patroon is een bloesje, maar ik heb het versmald en verlengd tot kleed. Het is de 3e keer dat ik ditzelfde patroon gebruik, dus ook papier-gewijs heerlijk ecologisch. Hieronder draag ik een onderkleed. Ik heb er zo een paar uit verschillende winkels. Deze komt van de Veritas. Misschien is de samenstelling of de aankoop niet fair-wear, maar ik kan het wel onder al mijn kleedjes dragen. Dat betekent: geen voering moeten zetten in de kleedjes die je maakt en het is warmer: de chauffage kan een graad lager. En nog een snelle en efficiënte bed-tip: ik trek gewoon mijn bovenkledij uit en ben klaar om mijn nest in te duiken.
  •  
  • riempje: lang geleden gekocht bij H&M en prul van de bovenste plank. 0/10 dus. Maar een riempje is nodig, want zonder vragen ze mij of ik zwanger ben. Wat is dat toch met mensen: als ze horen dat je 5 kinderen hebt, vragen ze dadelijk of er dan ook een 6e op komst is. Nee, dat zou totaal ecologisch onverantwoord zijn, 6 kinderen, tsss…
  •  
  • gebreid vest: Jutka&Riska, een Nederlands kledinglabel, gekocht in Amsterdam. In hoeverre ze fair-made zijn, kan ik niet terugvinden. Maar het is zo heerlijk warm en tijdloos dat ik dat ga dragen tot ik 80 ben.
  •  
  • kousen: Natalie Vleeschouwer: degelijke dikke gebreide broekkousen. Ik vind het verantwoord, omdat ze niet snel slijten, en dus lang draagbaar blijven
  •  
  • schoenen: die heb ik ook al een tijdje, maar ik vind het merk niet terug. Het is wel in een ketenwinkel, genre Sacha gekocht. Schoenen vind ik een moeilijke..ik ga in feite meestal voor degelijke kwaliteit, want ik heb snel last van pijnlijke voeten. 
 

 

  

 

 

 

 Felicia doet ook mee aan de Fair Wear: haar kleedje is gemaakt met een restje stof van het mijne, haar laarzen zijn uit een gerecupereerde rok geknipt.