Ramon

Een paar dagen na Valentijnsdag is er een babytje geboren op onze boerderij. Na 62 kleine lammetjes kwam er ook een klein geitje ter wereld. Mamsie-pamsie (de moedergeit) gaf ons het allergrappigste allerliefste allerslimste bokje ter wereld: Ramon. Kijk even mee hoe we alle dagen circus op de boerderij hebben:

Hij is ook al zo beroemd dat hij een echte vedette op tv wordt: op woensdag 20april om 17.40 (en herhaling om 18.55) verschijnt hij samen met Inez in het programma “Klein gespuis” op Ketnet!

Workshop poppenmaken!

CC de Borre in Bierbeek organiseert in maart een 'Creatief op poten'. Het thema is poppen en figuren en ja-je raadt het al-een workshop poppen maken met tantehilde kan niet ontbreken.  Wie een workshop poppen maken wil volgen bij mij, schrijf je dan hier in:  Creatief op Poten. Volwassenen en kinderen (vanaf 9jaar) zijn welkom.

ps: Er zijn ook tal van andere activiteiten en creatafels waar je niet op voorhand moet voor inschrijven.

 

 

De kerstmanpop

Ik maakte afgelopen maanden heel wat poppen op bestelling, maar zoals dat hier tegenwoordig gaat op deze blog, toonde ik ze niet allemaal. Deze kerstman bijvoorbeeld, ligt waarschijnlijk al lang opgeborgen, wachtende op de volgende kerstperiode. Het is verdorie al bijna februari, maar beeld je even in dat er toch nog sneeuw ligt en deze gezelligerd bij jou aan de kersttafel mag zitten:

 

Hij heeft een witte pluche baard een rood stevig pak met rendiertjes-versiering. Die pluche van zijn baard is dezelfde als de boorden van zijn pak, dat mag en kan zo bij poppen. Eronder draagt hij thermisch ondergoed:

(ja, sorry, hier was ik even afgeleid door Schmieguelle..)

Ik vind zelfs dat hij er niet uitziet als een oude dikke kerstman,  maar als een jonge frisse kerstjongen!

 

Pop 300: Tippi

Vorig jaar – in feite: precies een jaar geleden – kreeg ik een mailtje van Mme Zsazsa. Ze schreef: 

"Beste Tante,
Ik zou graag een pop bestellen voor mijn lief klein dochtertje.
Ik heb al een pop van u, maar ik wil eigenlijk niet dat er iemand mee speelt."

Ze wou een Tippi-pop. Ik weet niet of u Tippi kent, maar zij was een klein meisje die olifanten en leeuwen knuffelde :

(Tippi Degré)

Mme Zsazsa had alle wensen voor het popje netjes in de mail opgesomd. Een blote pop (want de echte Tippi liep dikwijls in haar blootje rond) met een pipi langkousachtig kleedje en een onderbroekje, en het moest los dik haar zijn. En toen beging Mme een vergissing: ze schreef namelijk: 

"PS. Tippie is niet dringend."

Zoals ik dus zei: het was een jaar geleden dat ik dit mailtje kreeg…

 

En nu ga ik een jaartje wachten tot ik een eerste foto van Toni met Tippipop te zien krijg, want Toni heeft nog geen interesse in popjes, tsss…

Fair Wear Friday #1

Vanaf nu een nieuwe rubriek op de blog: Fair Wear Friday. Het is een initiatief van Kelly, Leen en Lies waarbij bloggers, instragrammers of facebookers op vrijdag (of op een andere dag) hun “schone kleren” posten? "Schoon" als in: fair en ecologisch.  Ik heb bij het schrijven van deze blog al een paar keer een foutje getypt: Fear wear ipv Fair wear. De volledige outfit fair wear maken, dat is niet simpel, ik heb dus een beetje schrik voor wat er uit de bus gaat komen.

 
We gaan van boven naar beneden:
 
  • kapsel: nieuw: sinds 2 weken.  Maar korter haar betekent: minder shampoo, minder haardroger. Bovendien ben ik fan ben van de vaste shampoo-zeep-blokjes van Lush, geen plastic flessen dus voor mij. Helaas moet ik wel haarkleurproducten gebruiken die waarschijnlijk niet ecologisch verantwoord zijn. Ik heb lange tijd gekleurd met henna. Maar vanaf een bepaald moment dekte het de kleur-die-ik-wou-bedekken niet meer…slechts half geslaagd voor de Fair Wear..‚Äč
  •  
  • kettinkje: gepikt van Mme Zsazsa, toen ze een juwelenhanger bij mij kwam ophangen en de helft van haar juwelen hier liet hangen. Gepikt dus wel, want ik denk dat ze het terug wil. Het komt van Nimsu. Lokaal en handgemaakt.
  •  
  • Kleed: zelf gemaakt met een ecologisch stofje uit de webwinkel van Georgette. Het patroon komt uit de knipmode 8 uit 2014. Het oorspronkelijk patroon is een bloesje, maar ik heb het versmald en verlengd tot kleed. Het is de 3e keer dat ik ditzelfde patroon gebruik, dus ook papier-gewijs heerlijk ecologisch. Hieronder draag ik een onderkleed. Ik heb er zo een paar uit verschillende winkels. Deze komt van de Veritas. Misschien is de samenstelling of de aankoop niet fair-wear, maar ik kan het wel onder al mijn kleedjes dragen. Dat betekent: geen voering moeten zetten in de kleedjes die je maakt en het is warmer: de chauffage kan een graad lager. En nog een snelle en efficiënte bed-tip: ik trek gewoon mijn bovenkledij uit en ben klaar om mijn nest in te duiken.
  •  
  • riempje: lang geleden gekocht bij H&M en prul van de bovenste plank. 0/10 dus. Maar een riempje is nodig, want zonder vragen ze mij of ik zwanger ben. Wat is dat toch met mensen: als ze horen dat je 5 kinderen hebt, vragen ze dadelijk of er dan ook een 6e op komst is. Nee, dat zou totaal ecologisch onverantwoord zijn, 6 kinderen, tsss…
  •  
  • gebreid vest: Jutka&Riska, een Nederlands kledinglabel, gekocht in Amsterdam. In hoeverre ze fair-made zijn, kan ik niet terugvinden. Maar het is zo heerlijk warm en tijdloos dat ik dat ga dragen tot ik 80 ben.
  •  
  • kousen: Natalie Vleeschouwer: degelijke dikke gebreide broekkousen. Ik vind het verantwoord, omdat ze niet snel slijten, en dus lang draagbaar blijven
  •  
  • schoenen: die heb ik ook al een tijdje, maar ik vind het merk niet terug. Het is wel in een ketenwinkel, genre Sacha gekocht. Schoenen vind ik een moeilijke..ik ga in feite meestal voor degelijke kwaliteit, want ik heb snel last van pijnlijke voeten. 
 

 

  

 

 

 

 Felicia doet ook mee aan de Fair Wear: haar kleedje is gemaakt met een restje stof van het mijne, haar laarzen zijn uit een gerecupereerde rok geknipt.

 

 
 

 

*hartje* geitjes

Afgelopen zomer kwamen er 2 geitjes op de boerderij bij. Ik zeg u: niets is gezelliger dan geitjes houden. Of toch: er is wel iets dat nog gezelliger is: geitjes melken. De historie van mijn nieuwe oude geitjes even op een rij:

Er waren al een paar maanden voorbij gegaan sinds Filip de bok, mijn beste vriend, gestorven was. Kwamen deze geitjes ter zijner vervanging? Maar neen, dit zijn melkgeiten: nutsdieren dus. Daar ga ik niet mee knuffelen. Die moeten melk geven.

Omdat ik nog nooit een geit -of zelfs een ander beest- gemolken had, maakte ik het mezelf gemakkelijk en liet 2 geiten brengen die het gewend waren om gemolken te worden. De 2 half-zussen waren/zijn een jaar of 7-8, we weten het eigenlijk niet precies. Ze kwamen binnen zonder naam, weinig vet om het lijf, maar wel met melk in de uier.

Een goede melkgeit kan tot 3l melk per dag geven. Dat is als je ze twee keer per dag melkt. Je kan een geit ook 1 keer per dag melken,dan geeft ze een beetje minder. 1 keer per dag melken: toppie! Zo kan ik 's morgens gewoon met mijn eigen geitjes kindertjes aan tafel blijven zitten en 's avonds in alle rust gaan melken.

En dus zat ik elke avond rond 19u op een krukje bij mijn geiten. Ik molk ze terwijl ze vastgebonden stonden met een leiband en korrels aten. Een klein avondritueel: overall en laarzen aan (schoon zicht, dat wel), geiten vastbinden, bakje korrels voor geit 1, uier wassen en melken, bakje korrels voor geit 2, uier wassen en melken. Geiten losmaken, stalletje toe en klaar. We dronken de melk rauw, we maakten elke avond pudding en ik maakte al eens een keer een lui-wijven-kaasje.

Geiten moeten -net zoals elk ander zoogdier- eerst gejongd hebben eer ze melk geven. In tegenstelling tot een koe (die kan je 300 dagen melken maar moet dan weer een kalfje krijgen) kan je een melkgeit tot wel 5 jaar lang blijven doormelken zonder dat ze elk jaar opnieuw een lam moet krijgen. Wanneer mijn geiten het laatst gelammerd hadden en hoelang ze al werden doorgemolken wist ik niet. Maar ik wou ze wel de winter in alle rust-zonder te blijven melken dus- laten doorbrengen. Eventueel wel met een lammetje in de buik. Er moest dus een geitenbok gebracht worden. "Kebab" de geitenbok werd gebracht. Ja, je mag je fantasie laten gaan bij die naam want een geitenbok eeuwig houden, dat is geen leuk vooruitzicht. Die stinken, die worden groot, die worden woest. Die eindigen na hun dienst in het slach….

Maar Kebab, die heeft dus een naam gekregen, terwijl de geiten nog steeds naamloos zijn. We noemen ze soms 'de geflipte geitjes' (minstens even grappig als Zingaburia, mijn geitjes), of ik noem ze 'miekes' omdat dat zo lief klinkt.. die geitjes van mij zijn ook zo schattig. Een beest een naam geven… dat maakt ze een persoontje, dat maakt dat je je hecht aan het dier. Maar het zijn nutsdieren, ze moeten melk geven. Mijn geitjes hebben dus geen naam.

Omdat een geit eigenlijk geen grazer is, maar liever blaadjes, struiken en alles behalve gras eet, snoeide ik elke avond ook een paar wilgentakken zodat ze ook groenvoer binnenkregen. Na een klein accidentje met de zaag en de duim besloot ik om ze zelf de takken te laten opzoeken en nam ik ze aan de leiband mee in de wei. Ik toonde hen de lekkere plekjes, de groene struikjes. Ja lekker, zeiden ze, maar mogen we nu terug mee naar binnen met jou naar ons gezellig stalletje. Krijgen we dan nog een knuffel van jou?

Ja zo gaat dat. Je denkt 'we hechten ons toch niet aan de geit', maar zo werkt dat niet in het echte leven. Elke avond een halfuur bij de geitjes rondhangen, ze elke dag mee op wandel nemen. Ga je naar links, dan gaan ze ook naar links. Zet je een stap naar rechts, gaan ze ook naar rechts. Sta je stil, dan staan de geitjes ook stil. Geitjes die je volgen, bij elke stap die je zet, dat verovert je hart. Kruip je -zonder dat je het beseft- in hun hart, dan kruipen zij ook in het jouwe.

Dit verhaal begint dus eigenlijk nog maar net: rond maart gaan hier nieuwe jonge geitjes rondhuppelen en tegen dan moet ik veel geitennamen verzinnen want: Ik heart mijn geitjes!