Kerkuilen, nog ‘ns.

Wacht, nee, nog niet gaan lopen. Ik heb nog iets nieuws te vertellen van de uilen!

Vandaag was namelijk de dag dat nonkel Jos wederkeerde naar de boerderij, en hij had de-man-met-de-hele-lange-ladder meegebracht. Een hele lange ladder? Ja, want wij hebben namelijk geen ladder die hoog genoeg is om tot aan de kerkuilennestkast (Noteren! Voor de scrabble!)  te geraken.  Met het uilenjong dat we gisteren gevonden en geringd hadden, was de kans groot dat de jonge uilen al uitgevlogen waren en we geen enkel jong zouden aantreffen in de kast.  Maar uit curiositeit en natuurlijk voor het ringen en de wetenschap he, klom nonkel Jos toch maar die ladder op.

Drie zaten er in de kist! Eentje vloog dadelijk op. Toen waren er nog maar twee. Eentje was al geringd. Toen was er nog maar één. Dat was een lelijk uilskuiken. Toen was er geeneen…

En nu weer voor serieus: drie jonge uilen dus 'op kot'. Ze vliegen het huis wel uit, maar keren dus terug naar mama om te slapen, eten te krijgen en de was te laten doen. Alleen dat laatste lukt de mama niet zo goed. Dat stinkt eigenlijk, zo een uil. En die kist is echt een vuiligheid van jewelste. Ik heb het niet in het echt gezien, ik durf niet op die ladder, maar er werd een halve vuilniszak braakballen uitgeschept.  Die beesten maken hun nest met…braakballen. Geweldig. Ik hoop maar dat dat goeie mest is voor de mais.

In totaal vijf kerkuilen (mama, papa en 3 jongen?) die elk 4 muizen per nacht eten. Dat zijn 20 muizen!  En dan heb ik de steenuiltjes nog niet meegeteld. Die hebben ook een nest jongen, maar ik weet nog niet hoeveel. Maar ha, na een ganse avond spionnage, heb ik hun nest ontdekt! Ik zag ze vanavond op een uur tijd 5 muizen aanbrengen naar hun nest. Zou je aan de hand van de frequentie van het muizen aanbrengen kunnen berekenen hoeveel jongen er in het nest zitten? Anders moet ik die ladder op om te gaan tellen.

Of weet je, ik heb een beter idee: ik bel gewoon nonkel Jos…

Ik vraag mij trouwens af of mijn kinderen wel weten dat uilen roofvogels zijn?

20 gedachtes over “Kerkuilen, nog ‘ns.

  1. Riet zegt:

    Ik vind van deze posts bijna surrealistisch. Een ander kind is blij met een hamster. (Die door meneer, mevrouw en minikerkuilen waarschijnlijk meteen soldaat zou worden gemaakt.)

    Like

  2. Carla zegt:

    Hallo Tante Hilde,
    Inderdaad bijna surrealistisch, zoals iemand hier schreef. Ik geloof dat onze 8,5 jarige natuurexplorator hier serieus jaloers gaat worden als hij deze foto's ziet… Wij hebben alleen maar 2 oerschattige witte konijntjes, die ze even schattig vastpakken als jullie kinderen de uilen.  En ik moet ook zeggen dat ik ook enorm curieus ben naar de andere uilskuikens… Heb zelf hoogtevrees, dus ik weet wat je te overwinnen hebt, maar misschien lukt het toch nog je hoogtevrees te overwinnen voor zoiets mooi…
    Groetjes, Carla

    Like

  3. Sieselaajn zegt:

    Maar zeg, zo zot dat die daar bij jullie wonen! Wel minder dat uw logées uwen boel onder braken, maar kom.
    Ik zie daar zo'n hoop paletten liggen, mijn oog viel daar op. Hebt ge daar plannen mee of kunt ge misschien eentje missen ('t is voor mijn toekomstige salontafel…)

    Like

  4. sarah zegt:

    Prachtig in combinatie met die bikini's en zwembroeken…heerlijk!
    Ik probeer uit te rekenen hoeveel muizen er bij jullie in de buurt ronddwalen en denk dat ge wel heel blij moogt zijn met al uw kotgangers! 

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s