Kie-vit! Kie-vit!

Op een avond, toen het buiten donker en stil was…momentje, ik begin opnieuw… Op een avond, toen het buiten donker was, liepen we over onze akker op zoek naar kievitnesten. Stil was het niet, we hoorden een luid gekrijs: IE-WIT, IE-WIT.  Wie goed luistert hoort eigenlijk KIE-VIT, KIE-VIT. Net zoals bijvoorbeeld de pauw, koekoek of tjiftjaf roept de kievit zijn eigen naam. Zowel overdag als 's nachts kan de kievit actief zijn en roepen op zijn partner, zijn jongen, zijn soortgenoten, zijn vijanden. Mijn vierjarige zoon herkent de kievit met zijn ogen dicht: "Hij verklapt zelf zijn naam , mama!". 

Op de akker nestelen dit jaar twee kievitparen. We zien ze elke dag fladderen. Ik kan hun manier van vliegen niet anders uitdrukken: ze fladderen en flappen op en neer, op en neer, gaan overkop, dansen in de lucht als acrobaten. Van veraf zie je alleen het zwart-witte geflikker van hun brede vleugels. Van dichtbij zie je hun fraaie groen- en paars- metaalglanzende rug en de lange kuif op hun kop.

 

Hoe dichter we bij het nest kwamen, hoe luider hun geroep. Ze wilden dat we weggingen, net zoals we ze dagelijks kraaien, meeuwen, valken en al wat voorbijvliegt – ja zelfs onschuldige duiven-  zien wegjagen. Het zijn stoere vogels, die kievitten. Om een vijand van hun nest weg te lokken, veinzen ze soms een gebroken vleugel. Als je dan bijna dicht genoeg bij de 'gewonde' vogel bent, vliegt ie gewoon op. 

 

 Maar wij lieten ons niet afleiden en speurden elke millimeter grond af: daar zagen we het nest: een paar sprieten stro in een ondiep kuiltje met vier eieren erin. Het is het mannetje die het nest maakt. Hij maakt er zelfs een heleboel: met zijn borst drukt hij zich tegen de grond en draait wat in het rond zodat er een kuiltje ontstaat. Een paar strootjes erop en klaar! Het vrouwtje kiest de beste uit de armzalige nesten om haar eieren in te leggen. Ze legt drie tot vier bruine gespikkelde peervormige eieren. Die liggen altijd met de punt naar elkaar toe. Als je voor de grap één ei zou omdraaien, zal mama kievit het weer netjes met de punt naar binnen leggen. Zo kan ze met haar hele lijf de relatief grote eieren in het piepkleine nest warmhouden. De eieren zijn groot in verhouding tot de vogel. Dat is omdat de kievit een nestvlieder is. Het kuiken is al een pak verder ontwikkeld als hij uit het ei komt dan een nestblijver. Een nestblijver is kaal, blind en hulpeloos zonder zijn ouders. Een nestvlieder komt met dons en open ogen uit het ei en kan dadelijk lopen. De kievitkuikens zijn even dapper als hun ouders: zodra hun dons opgedroogd is, verlaten ze het nest om er niet meer terug te keren.  De kleintjes worden nog wel door hun ouders beschermd, maar moeten zelf op zoek gaan naar hun eten.

 

 De dag nadien hebben we onze zoektocht naar kievitnesten verdergezet in de schapenwei. Daar waren drie donzige kuikens gesignaleerd. De kievitouders waren in paniek toen we met z'n zevenen de wei binnenliepen. KIE-VIT! KIE-VIT! Heeft het wel zin om kievitjongen te lopen zoeken? Ze zijn zo goed gecamoufleerd met hun gespikkelde dons en houden zich muisstil als er gevaar dreigt. Geen kuikens meer te zien, alleen een verlaten nest. Al snel waren onze kinderen afgeleid van de loze zoektocht en vonden iets anders interessants.  Modder, jeeuj! Hun laarzen zijn aangepaste kledij om in dit natte lenteweer buiten te spelen. Maar ook kievitten zijn aangepast aan modder. Ze lopen rond op hoge poten en worden niet nat. Meer nog: een beetje modder en water is hun ideale woonterrein, waar ze makkelijk eten vinden. Ze trippelen rond, tikken op de grond, lokken zo wormen en insecten naar boven die ze dan met een ruk uit de grond trekken.

Hoe kievitten dat doen om hun nest of hun kroost terug te vinden is mij een raadsel. Vogels moeten het vooral hebben van zien en luisteren, en kunnen niet op geuren afgaan. Maar hun nesten zijn zo rudimentair dat je ze bijna niet als nesten herkent. En eens de jongen uitgekomen zijn, nemen de ouders ze mee naar een veilig grasland, weg van de onbeschermde nestplaats. Niet moeilijk dat we de kuikens niet terugvinden

Een paar weken later keren we terug naar de eerste akker. We kennen de weg: 90 stappen naar voren vanaf de scheve kale kerstboom. Het nest is verlaten, de eieren zijn verdwenen, er liggen enkel nog miniscuul kleine stukjes eierschaal. 

 

In de andere hoek van dezelfde akker vinden we wel nog het nest van het tweede koppel : drie eieren. Shhht, we lopen op onze tenen terug weg, succes kievitten, doe het nog goed! Binnen een paar weken zien we hopelijk de eerste jonge kievitten leren vliegen!

7 gedachtes over “Kie-vit! Kie-vit!

  1. s.sews zegt:

    Wat een interessante info! Jullie kinderen hebben alle geluk om dit allemaal in levende lijve mee te maken, die van ons zullen al heel tevreden zijn met je mooie verslag!

    Like

  2. Sarah zegt:

    Zo tof dat uw kinderen die vogels in het echt kunnen zien en herkennen! Hier vliegen, spijtig genoeg, alleen maar kauwen, duiven, meeuwen en mezen (al weet Dennis (ook 4) wel het verschil tussen een kool- en pimpelmees). Ik hoop dat als onze tuin meer aangelegd is, er ook meer vogels op af komen. 

    Like

  3. Kristien zegt:

    De dag nadat ik deze post las liep ik voorbij een veld, en ineens zag en hoorde ik een kieviet en ik moest meteen aan je denken. Het is echt helemaal zoals je schrijft! Ik kende deze vogel voordien niet (behalve uit de boekjes) en het is leuk om te weten dat die ook in mijn buurt woont.
    Bedankt!
    Groetjes,
    Kristien

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s