Een trouwkleed voor de zus

trouw-els1

Toen mijn zus, al een hele tijd geleden ondertussen, mij meedeelde dat ze ging trouwen, zei ik “Ja, ik wil!” op de vraag of ik haar trouwkleed wou maken.

Nee, eigenlijk is het anders gelopen…Ze toonde mij een jurk die ze wou kopen en ik zag dadelijk een gelijkaardig model uit een’La Maison Victor’. “Maar ik kan dat ook!” riep ik en voor ik het goed en wel besefte had ik haar maten opgemeten en gingen we samen stof kopen.

Ja, ik doe dat nog steeds, naaiboekjes lezen alsof het flair of een libelle is. Ik ken dan na één keer bladeren alle modellen uit het hoofd, maar blijf elke keer verder kijken en dromen over hoe ik elk model uit één van de 100den stofjes uit mijn kast kan naaien. In mijn gedachten gaat alles als een fluitje van een cent en lukt alles en is het binnen een uur klaar. In realiteit mislukt er al eens iets, omdat ik te overhaast te werk ga, omdat ik aan iets begin en het niet afwerk en het na 6 maanden een fout seizoen is en ik het een jaar later démodé vind, omdat ik toch een fout stofje gekozen heb,omdat ik de man wou verrassen met een zelfgemaakt hemd en de foute maat maakte om het tóch maar uit dat die te kleine lap stof te kunnen krijgen…

trouw-els2

Ik ging deze keer niets aan het lot overlaten.Ik maakte eerst een proefkleed. Mijn zus stond binnen de 10 minuten aan mijn deur om het te passen. Ik maakte een 2e proefkleed. Ze stond er binnen de 7 minuten..En toen het échte kleed bijna klaar was, liet ik het 2 maanden hangen eer ik de zoom met de hand omnaaide. 2 maanden, want zo lang duurde de zomer.

trouw-els3

trouw-els

(patroon La Maison Victor, June dress) (stof  Maison Dorée)

Om de tekening van de stof mooi te laten uitkomen, moest ik wat puzzelen. Centraal op het voorpand en centraal op het rugpand staat een koppeltje. Gelukkig had ik héél veel stof en zelfs na dit kleed had ik nog steeds veel stof over. Ik kleedde er de dochter mee en ook het kado werd uit die stof gefabriceerd.

Ruim 2 weken voor de heuglijke dag was het klaar, maar mijn kinderen, mijn man en mezelf moesten ook nog gekleed worden…Ik heb duidelijk nog veel te bloggen:

  1. een mannenhemd waar de man nog moet in groeien (groeien in omgekeerde richting, zijnde het hemd is te klein)
  2. een bruidsmeisjesjurk van mijn dochter, het metekind van mijn zus
  3. een poloshirt (zonen 09) van de jongste zoon
  4. een lange broek (zonen 09) van de jongste zoon
  5. de feestelijkste jumpsuit voor mezelf
  6. het kado voor de trouwers

En dan zijn er nog de vele naaisels van vóór de zomer:

  1. een hippiekleed voor mezelf
  2. een hippiekleed voor de jongste dochter
  3. een communiekleed voor de middelste dochter
  4. een communie-outfit voor de jongste zoon
  5. een kleed voor de oudste dochter om al die feesten bij te wonen
  6. een mislukt truitje dat met wat aanpassingen toch keigoed gelukt is
  7. een zomerkleed voor mezelf (dat ik de week erna al fout waste)
  8. de laatste handgemaakte tantehilde-poppen

Dachten jullie misschien dat er niets genaaid werd omdat er niet geblogd werd? Hm?

 

 

 

Bewaren

8 gedachtes over “Een trouwkleed voor de zus

  1. Ingrid zegt:

    Het was zeker geslaagd… heel mooi!!! En jouw eigen jumpsuit ook zelf genaaid? Sjiek, ik ga toch eens in de leer komen bij jou en hoop dat ik dat gen ook meegekregen heb 😆

    Like

  2. Saar zegt:

    wauw wat een prachtig kleed! Ben benieuwd naar die andere blogjes die nog gaan komen. Eén van je laatste genaaide popjes heeft veel succes bij ons. Al moet ze het nu wel wat fris hebben want Ivonne kleedt ze nogal graag uit….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s