Wafeltjes die mijn kinderen niet lusten.

Ik had wafeltjes meegenomen naar de blogmeeting. Het waren deze:

ingrediënten:

  • 2 eieren
  • 2 scheppen platte kaas
  • 2el honing
  • 2el olie
  • 2el speculoosmix van aveve
  • 75g tarwemeel
  • 75g boekweitmeel

(Je kan deze ingrediënten vermenigvuldigen naargelang het aantal wafels dat je wil.  Voor ongeveer 50 wafeltjes heb ik 10 eieren gebruikt, dus alles x5)

en ook nog:

  • appel(s)  in fijne stukjes (mag best veel zijn, ik nam 4 appels voor 10eieren)
  • rozijnen (vooraf geweekt in warm water)

Alles goed mengen in die volgorde, dan bakken, daarna smullen.

(ik neem een soeplepel deeg per wafeltje, zo kan je per wafelijzer 4 wafels tegelijk bakken)

Blogmeeting in Gent.

In mijn droom kende niemand tantehilde en stond ik op de blogmeeting wat alleen te draaien.  In mijn droom was Mme Zsazsa was er wél, maar zelfs zij herkende mij niet. Op een affiche stonden alle taken geschreven : “TANTEHILDE: SYLLABUS”. Een syllabus? En ik moest die maken? Ogod, daar wist ik niks van.  Gelukkig was het echt maar een boze droom, maar het illustreert wel dat beetje stress dat je toch voelt als je met 30 onbekende bekenden afspreekt ergens in Gent waar je nog nooit geweest bent.

Daarom trok ik ’s morgens mijn zelfgemaakte rok aan uit ijdele hoop wel herkend te worden.  Na een treinrit, 2 tramritten en een busrit kwamen Riet, Vicky en ik aan. Fieuw, Muriel had naamkaartjes gemaakt, dus helemaal onherkenbaar was ik dan al niet meer.

Er was zoveel lekkers dat ik niet eens van alles heb kunnen proeven. Er was zoveel te bekijken, oa 2 pasgeboren babytjes Kas en Verne (maar daar mocht je niet in bijten), liselore die keilang haar heeft, janina (die niet echt janina heet) is blond, ilse heeft ook geen donker haar, nog meer zelfgemaakte rokjes, mooie oorbellen en halskettingen . Er was zoveel te vertellen dat ik niet met iedereen heb kunnen praten. En ik heb door dat ik de oudste van de naaibloggers ben, mét het oudste kind (of zit er toch een snodaard tussen van vóór ’74 met een kind van vóór 2000?)

 

 

En de kadootjes, maar zo tof! Er was echt vanalles: cakjes van Janina, broches van chez vero, een mooie foto van muriel, ritszakje van Nele, ritszakje van Lien (ja ik kreeg twee mooie ritszakjes!!), snoepzakje van Riet, gehaakte bloem van oojipie, zeepjes van Vicky.  Er is gebakken, gehaakt, gefotografeerd en genaaid geweest om de eloleo-boodschappen-tasjes te vullen. Er was zelfs plantgoed. Dat had ik zelf meegebracht.  Ik nam gewoon een stek van mijn keukenstruik en plantte die in een antiek theekopje (nu ja, kringloopantiek he). En dat is niet omdat ik mij er makkelijk vanaf wou maken, maar ik wil na 10jr eindelijk wel eens weten wat de naam van deze plant is. Dus wie o wie weet het antwoord?

  

Tips voor wie een plantje meenam:

  • heeft veel water nodig
  • kan niet tegen vrieskou, mag ’s zomers wel buiten
  • verpot hem in een grotere pot, dan groeit hij snel en mooi
  • stekken is heel simpel: takje afbreken en in een glas water zetten (3 weken) of met stekpoeder direct in de aarde
  • de blaadjes ruiken heerlijk en hij heeft mooie paarse bloemetjes

En dan nu de foto’s:

 

 

 

Juist ja, niet echt geweldig. Maar met al die stress was ik dus echt mijn fototoestel vergeten en maakte ik wat beeldjes met de gsm. Voor de echte foto’s moet je bij Nimsa zijn (toch? please, mogen we alle foto’s zien? zonder die van mij met dubbele kin dan toch)

De dag vloog echt voorbij. Volgende keer moeten we er een weekend van maken, dat we alle tijd hebben om alles te bespreken en op te eten. Maar ik vrees dat ik dan toch geen twee-volle-dagen ga meekomen, want toen ik thuiskwam lagen alle kindjes al in bed en moest ik (echt waar) huilen omdat ik ze 12u lang niet gezien had…