De feestelijkste jumpsuit in zijde.

Een jumpsuit is niet mijn ding, ik vind dat verschrikkelijk onhandig, maar als je zus trouwt moet je jezelf opper-feestelijk maken, en mag het wat ongemakkelijk voelen als je de hele dag je buik moet intrekken. Zoiets moet ik gedacht hebben toen ik besloot om de jumpsuit uit ‘La maison Victor’ (‘Iris jumpsuit uit mei/juni 2016) te maken. “Oh, en laat ik het in echte zijde doen, dat glibbert onder de naaimachinevoet weg en levert zeker en vast veel frustratie op”. Dat zal ik er ook wel bij gedacht hebben.

Maar slechte herinneringen vervagen heel snel en ik kan mij nu, twee maanden later niet meer herinneren dat ik veel gevloekt heb. Ik maakte eerst een testmodel om zeker te zijn dat het lijfdeel lang genoeg was, trok de testjumpsuit aan en ging eens hurken en zitten en dat lukte probleemloos. Dus werd er niets aangepast aan het patroon, behalve langere pijpen.

Toen moest ik het voor écht maken. Ik had nooit eerder zijde verwerkt,noch mij afgevraagd of het ecologisch en/of diervriendelijk was. Maar het kwaad was al geschied voor ik mij informeerde over de oorsprong en verwerkbaarheid van zijde, want ik stond al buiten de winkel met 3m van het échte spul onder de arm.

Het geluk was aan mijn zijde, want twee dagen later was mijn feestelijkste outfit klaar. Mét onzichtbare rits op de rug. Probleemloos. Heerlijk licht en luchtig om dragen, zijde. En niet helemaal on-ecologisch of dieronvriendelijk, zo bleek. (Dat las ik hier)

jumpsuit1jumpsuit2jumpsuit3

foto’s: Elza D.

Bewaren

Een trouwkleed voor de zus

trouw-els1

Toen mijn zus, al een hele tijd geleden ondertussen, mij meedeelde dat ze ging trouwen, zei ik “Ja, ik wil!” op de vraag of ik haar trouwkleed wou maken.

Nee, eigenlijk is het anders gelopen…Ze toonde mij een jurk die ze wou kopen en ik zag dadelijk een gelijkaardig model uit een’La Maison Victor’. “Maar ik kan dat ook!” riep ik en voor ik het goed en wel besefte had ik haar maten opgemeten en gingen we samen stof kopen.

Ja, ik doe dat nog steeds, naaiboekjes lezen alsof het flair of een libelle is. Ik ken dan na één keer bladeren alle modellen uit het hoofd, maar blijf elke keer verder kijken en dromen over hoe ik elk model uit één van de 100den stofjes uit mijn kast kan naaien. In mijn gedachten gaat alles als een fluitje van een cent en lukt alles en is het binnen een uur klaar. In realiteit mislukt er al eens iets, omdat ik te overhaast te werk ga, omdat ik aan iets begin en het niet afwerk en het na 6 maanden een fout seizoen is en ik het een jaar later démodé vind, omdat ik toch een fout stofje gekozen heb,omdat ik de man wou verrassen met een zelfgemaakt hemd en de foute maat maakte om het tóch maar uit dat die te kleine lap stof te kunnen krijgen…

trouw-els2

Ik ging deze keer niets aan het lot overlaten.Ik maakte eerst een proefkleed. Mijn zus stond binnen de 10 minuten aan mijn deur om het te passen. Ik maakte een 2e proefkleed. Ze stond er binnen de 7 minuten..En toen het échte kleed bijna klaar was, liet ik het 2 maanden hangen eer ik de zoom met de hand omnaaide. 2 maanden, want zo lang duurde de zomer.

trouw-els3

trouw-els

(patroon La Maison Victor, June dress) (stof  Maison Dorée)

Om de tekening van de stof mooi te laten uitkomen, moest ik wat puzzelen. Centraal op het voorpand en centraal op het rugpand staat een koppeltje. Gelukkig had ik héél veel stof en zelfs na dit kleed had ik nog steeds veel stof over. Ik kleedde er de dochter mee en ook het kado werd uit die stof gefabriceerd.

Ruim 2 weken voor de heuglijke dag was het klaar, maar mijn kinderen, mijn man en mezelf moesten ook nog gekleed worden…Ik heb duidelijk nog veel te bloggen:

  1. een mannenhemd waar de man nog moet in groeien (groeien in omgekeerde richting, zijnde het hemd is te klein)
  2. een bruidsmeisjesjurk van mijn dochter, het metekind van mijn zus
  3. een poloshirt (zonen 09) van de jongste zoon
  4. een lange broek (zonen 09) van de jongste zoon
  5. de feestelijkste jumpsuit voor mezelf
  6. het kado voor de trouwers

En dan zijn er nog de vele naaisels van vóór de zomer:

  1. een hippiekleed voor mezelf
  2. een hippiekleed voor de jongste dochter
  3. een communiekleed voor de middelste dochter
  4. een communie-outfit voor de jongste zoon
  5. een kleed voor de oudste dochter om al die feesten bij te wonen
  6. een mislukt truitje dat met wat aanpassingen toch keigoed gelukt is
  7. een zomerkleed voor mezelf (dat ik de week erna al fout waste)
  8. de laatste handgemaakte tantehilde-poppen

Dachten jullie misschien dat er niets genaaid werd omdat er niet geblogd werd? Hm?

 

 

 

Bewaren

Fair Wear Friday #1

Vanaf nu een nieuwe rubriek op de blog: Fair Wear Friday. Het is een initiatief van Kelly, Leen en Lies waarbij bloggers, instragrammers of facebookers op vrijdag (of op een andere dag) hun “schone kleren” posten? "Schoon" als in: fair en ecologisch.  Ik heb bij het schrijven van deze blog al een paar keer een foutje getypt: Fear wear ipv Fair wear. De volledige outfit fair wear maken, dat is niet simpel, ik heb dus een beetje schrik voor wat er uit de bus gaat komen.

 
We gaan van boven naar beneden:
 
  • kapsel: nieuw: sinds 2 weken.  Maar korter haar betekent: minder shampoo, minder haardroger. Bovendien ben ik fan ben van de vaste shampoo-zeep-blokjes van Lush, geen plastic flessen dus voor mij. Helaas moet ik wel haarkleurproducten gebruiken die waarschijnlijk niet ecologisch verantwoord zijn. Ik heb lange tijd gekleurd met henna. Maar vanaf een bepaald moment dekte het de kleur-die-ik-wou-bedekken niet meer…slechts half geslaagd voor de Fair Wear..​
  •  
  • kettinkje: gepikt van Mme Zsazsa, toen ze een juwelenhanger bij mij kwam ophangen en de helft van haar juwelen hier liet hangen. Gepikt dus wel, want ik denk dat ze het terug wil. Het komt van Nimsu. Lokaal en handgemaakt.
  •  
  • Kleed: zelf gemaakt met een ecologisch stofje uit de webwinkel van Georgette. Het patroon komt uit de knipmode 8 uit 2014. Het oorspronkelijk patroon is een bloesje, maar ik heb het versmald en verlengd tot kleed. Het is de 3e keer dat ik ditzelfde patroon gebruik, dus ook papier-gewijs heerlijk ecologisch. Hieronder draag ik een onderkleed. Ik heb er zo een paar uit verschillende winkels. Deze komt van de Veritas. Misschien is de samenstelling of de aankoop niet fair-wear, maar ik kan het wel onder al mijn kleedjes dragen. Dat betekent: geen voering moeten zetten in de kleedjes die je maakt en het is warmer: de chauffage kan een graad lager. En nog een snelle en efficiënte bed-tip: ik trek gewoon mijn bovenkledij uit en ben klaar om mijn nest in te duiken.
  •  
  • riempje: lang geleden gekocht bij H&M en prul van de bovenste plank. 0/10 dus. Maar een riempje is nodig, want zonder vragen ze mij of ik zwanger ben. Wat is dat toch met mensen: als ze horen dat je 5 kinderen hebt, vragen ze dadelijk of er dan ook een 6e op komst is. Nee, dat zou totaal ecologisch onverantwoord zijn, 6 kinderen, tsss…
  •  
  • gebreid vest: Jutka&Riska, een Nederlands kledinglabel, gekocht in Amsterdam. In hoeverre ze fair-made zijn, kan ik niet terugvinden. Maar het is zo heerlijk warm en tijdloos dat ik dat ga dragen tot ik 80 ben.
  •  
  • kousen: Natalie Vleeschouwer: degelijke dikke gebreide broekkousen. Ik vind het verantwoord, omdat ze niet snel slijten, en dus lang draagbaar blijven
  •  
  • schoenen: die heb ik ook al een tijdje, maar ik vind het merk niet terug. Het is wel in een ketenwinkel, genre Sacha gekocht. Schoenen vind ik een moeilijke..ik ga in feite meestal voor degelijke kwaliteit, want ik heb snel last van pijnlijke voeten. 
 

 

  

 

 

 

 Felicia doet ook mee aan de Fair Wear: haar kleedje is gemaakt met een restje stof van het mijne, haar laarzen zijn uit een gerecupereerde rok geknipt.

 

 
 

 

Blauw kleed

Dus. Ik heb nog eens iets genaaid voor mezelf. Ik heb zelfs redelijk veel genaaid voor mezelf de laatste tijd. Maar ik heb redelijk weinig foto's van mezelf gemaakt de laatste tijd. Vandaag maakte ik het goed. En de jongste zoon hielp mee. Hij hielp mee bij het uitzoeken van een goede locatie, toen vond hij zichzelf het geschikte model, daarna werd hij de fotograaf (een statief is trouwens een ultiem speelgoed voor bijna-6-jarigen!)en toen hij het krijtbord interessanter vond  dan de ontspanknop, moest ik de afstandsbediening gebruiken. 

"Jurk/tuniek 21 uit de Knipmode oktober 2014". Mijn excuses, maar tuniek dat is dus een woord dat ik niet over mijn lippen krijg. Ik zeg gewoon "kleed", heerlijk verwarrend…

Dit model heeft zakken in de zijnaad, pofmouwen met een manchet, valt fijn ruim en is redelijk kort. Dit wordt mijn lievelingskleed, ik voel het. Ik gebruikte tricot, dus een rits op de rug was niet nodig. Ik hoop alleen dat de stof niet teveel krimpt in de was, voorwassen heb ik nog niet geleerd…

Floddertrui en bloesje: de handleidingen

1. nodig: 1m stof dubbelvouwen en knippen volgens de aanwijzingen. (dit kan breder of smaller, meet jezelf even op!)

2. Vouw nogmaals dubbel (in de andere richting nu, je hebt dus 4 lagen stof op elkaar!): aan deze stofvouw knip je de halslijn, aan de andere kant de schouderlijn en de zijlijn. Tip: meet met een tshirt en zorg dat je zeker 10cm breder knipt, en zorg dat de halslijn de armsgaten niet te breed worden.

3.Leg de panden open met de goede kanten op elkaar en stik één schoudernaad.

4. Halsboord: neem een reep stof: 4cm breed en +- even lang als de halsopening. Vouw de reep dubbel in de lengte en zet aan de goede kant van de halslijn vast waarbij je de boord een beetje uitrekt tov de trui.

5. Leg de goede kanten weer op elkaar en stik de 2e schoudernaad. Zet nu ook mouwboorden aan (zelfde manier als de halsboord)

6. Stik de zijnaden met de goede kanten op elkaar

7. De tailleboord is heel wat smaller dan de onderrand van de trui: stik deze eerst dicht tot een tunnel, en zet hem dubbelgevouwen onderaan vast.

Het bloesje is nog simpeler te maken, maar hiervoor teken je eerst het patroon op papier.

Rugpand: vouw een tshirt dubbel en leg de middenachternaad tegen een rechte rand van je papier. Teken het halve tshirt iets ruimer (+3cm breder) over op je papier. Klaar.

Voorpand: Neem hiervoor je getekende rugpand en leg het schuin op het papier: bovenaan komt het zeker 4cm van de papierrand af en onderaan tot tegen de rand. Teken de hals: zeker 20cm hoger en met een vloeiende lijn terug naar de schouder. Klaar.

Om het in elkaar te zetten stik je de schoudernaden en de zijnaden en werk je alle randen af met een rolzoom op de overlock. Als je tricot gebruikt zal je het gewoon over je hoofd kunnen trekken, bij niet-rekbare katoen kan het zijn dat je op op de middenruglijn een knip van 10cm moet geven. Deze rand werk je dan af met een biais (geknipt uit dezelfde stof), of een randje naar binnenvouwen en vaststikken. Met 2 striklintjes bovenaan sluit je de bloes.

En nu zou ik nog mijn tricot versie willen tonen, maar ik ben dat bloesje tussen de was en de strijk en de stapels kleren eventjes kwijtgeraakt…

Vakantie-outfit à la Mme Zsazsa en Tantehilde

Het zat al een tijdje in mijn hoofd om een xxxlllange rok te maken. In voile of lichte katoen, volgens de simpele methode van een lap stof tot op de grond nemen, zijnaad stikken,  bovenaan rimpelen, band eraan en klaar. Maar toen hadden Mme Zsazsa en ik een koffie-koekjes-lunch-aardbeilimonade-koffie-koekje-koekje-koekje date in Villa Augustus en zag ik haar met juist zo een rok, maar in tricot. Ik vroeg: "Hoe hebt ge die gemaakt?" en zij zei: "Uit het rokjesboek: de A-lijn rok, met 40cm er onderaan bij". Diezelfde avond nog nam ik tricot uit de kast (ik nam dan ook nog eens exact dezelfde kleur als Mme) en stikte de rok in elkaar. Het duurde wat langer dan ik het hier neerschrijf, want na een hele dag koffiekletsen waren we nog niet helemaal uitgepraat en zaten we 's avonds te chatten:

"Wat doet ge met de zoom?" –  "Niks".  Niet omzomen is een erg tijdsbesparende tip. De rok was klaar op..euh..tja, ik had een halfuur voor 2 rokken voorzien, maar de conversaties liepen uit de hand en het werd 1u 's nachts.

Maar uiteindelijk ging Kim toch slapen, en 10minuten later had ik twee rokken klaar: een xxxlllange en een normale lengte.

De broche en oorbellen maakte een vriendin, we zijn zo blij met de oude aangehaalde vriendschap dat we samen op vakantie gaan en elkaar kado's geven. 

 

In de valies gingen ook een losse floddertrui en een fris katoenen bloesje, beide een uitvindsel van mezelve. En met de bikini erbij had ik niet meer nodig om 2 weken Frankrijk te overleven. (trouwens: rokken in tricot zijn keihandig: je komt met gemak 3kg bij en niets spant, of iemand die er iets van merkt. Leve croissants, baguettes, comté en rosé!

ps: werkbeschrijving voor het truitje en het bloesje volgt!

t-shirts zijn makkelijke kado’s!

Voor jarige voetbalfans, voor jarige grote meisjes, voor jarige neefjes,…(en ja, dat zijn mijn eigen dochters die de kado’s voor hun vrienden showen, god-beware-me ik heb geen voetbalfans in huis!)

Voor meisjes met een extra detail op de rug:

Oh mijn neefje van 8 kan zo zalig enthousiast zijn als hij een zelfgemaakt kledingstuk van mij krijgt! Scoren als tante!!

En zo ligt mijn naaitafel vol restjes draad en stof, zo raakt mijn doorstreep-lijstje doorstreept,..

en worden mijn bloembakken leeg..ah nee, dat had er niets mee te maken, maar serieus: RONJA FOEI! :