De papa heeft gewonnen!

Dankjewel allemaal voor het massale stemmen! Papa heeft de fotowedstrijd gewonnen met zijn mezenfoto. Ik heb jullie natuurlijk niet alleen opgeroepen om te stemmen omdat het echt een mooie foto is, maar zijn prijs komt mij/ons ook goed uit: Met zijn prijs, een aankoopbon van de Aveve, kan hij veel zaden en plantjes kopen, dan kan hij zaaien en hard werken in de serre en de tuin dan kunnen wij weer lekkere en gezonde groentjes eten deze lente en zomer! Joepie!

Als je onderweg bent…

…met 5 kinderen in de auto, dan raad ik je aan om mee te nemen: een stapel suskesenwiskes, de cd’s van kapitein winokio en ook die van het geluidshuis (de mestkever, lachen!!!), potloodrollen, een I-spy-bag, en uitgeprinte foto’s:

Zo een I-spy-bag is uiteraard niet mijn uitvinding. Google maar eens en je vindt 100en voorbeelden.  Ik zag het voor het eerst hier.  Het principe is eenvoudig: raap alle kleine prullaria van de grond en stop ze in een stoffen zakje waar je een plastic venstertje in gestikt hebt.  Ik heb op voorhand foto’s gemaakt van al de kleine prullen, gesorteerd per ‘soort’.  Zo kan ik vooraan in de auto naar achteren roepen: “Zoek eens een roze haarborstel!” Nu hoop ik wel dat de meisjes de stiksels niet gaan lostrekken als ze dringend het haar van hun pollypocket moeten kammen ofzo, want de vulling bestaat uit isomo-bolletjes. Er zijn 2 kijkvensters: een klein venstertje voor grote jongens en meisjes van 9 of 7 jaar. En een groter venstertje aan de andere kant voor kleine meisjes van 5 of 4-min-drie-dagen. (jongentjes van 18maanden moeten slapen onderweg).

Nu ik het zakje zie liggen, bedenk ik mij dat ik een plezantere vorm had willen maken, een autobus ofzo. Maar het moest allemaal heel snel gaan, want er zijn verjaardagen en dus feestjes op til.

Bijvoorbeeld de jongste dochter: die wordt vrijdag 4jaar!  Dat verdient een potloodrol. Een weinig origineel kado van een creatieve moeder, maar het kind gaat er zo blij mee zijn. En al de rest jaloers, dus ik ga de vragen al horen komen.

Ikzelf ben volgende week ook jarig, en dan is er ook nog de blogverjaardag. Ik word er 36 en de blog bestaat al 3 jaar! Dat moet toch gevierd worden? Misschien deel ik wel een kadootje uit?

Oh ja en die overige uitgeprinte foto’s? Opnieuw komt de idee van haar. Ik heb speelgoed gefotografeerd en 2 boekjes gemaakt. In het ene boekje ligt alle speelgoed (zoals altijd) op een rommeltje. In het ander boekje dezelfde speeltjes, maar dan netjes geordend. En dat allemaal per soort: dino’s, boerderijdieren, wilde dieren, playmobilmannetjes, kleurpotloden, blokken,… In feite is het hetzelfde spelletje met vragen en zoeken: “Zoek eens een babykrokodil!” of ” Hoeveel mannetjes zijn er zonder haar?” De foto’s zijn gelamineerd en hangen met een sleutelringetje aan elkaar.  Zo kan ik altijd foto’s toevoegen, stel hè, stel dat ze ooit nog eens speelgoed krijgen dat ik kan fotograferen…

update: op vraag van miss stik: hier staan alle foto’s online, om uit te printen!

Eigenlijk

…hebben wij geen kribbe nodig. Zet hem in een zandbak en hij komt er van de hele dag niet uit. Zelfs niet om te eten… 

Spelen op het werk…

…met de camera:

de beestjes:

(kop en staart van de blauwe vinvis)

(opgezet, skelet, of op alcool, en soms een zotte hert)

het gerief:

 

 

het meubilair:

(de gang met metalen archiefkasten, trofeeën aan de muur)

(de geheimzinnige bibliotheek met trap in de bureau van de chef)

ah en daar, mijn bureau:

(fotootje voor als ik ze mis, de kindertjes)

(oude woordenboeken,landkaarten, etikettendoos, koekendozen, melkskes voor de koffie, dino-tekeningen hangen bovenaan)

(echte m&m’s smelten niet, veilig om te eten zonder smossen)

en het uitzicht:

(vanuit het oude instituut kijken wij naar het hypermoderne europees parlement)

 

Vogeltjes voor de trouw deel III

Ik heb een paar foto’s genomen op het feest, vooral van de randanimatie: de kinderen dus. Geen officële trouwfoto’s, daarvoor was de echte fotograaf in dienst genomen. Ik heb vooral heel erg genoten van het feest. Zusje en haar bruidegom waren prachtig, de sfeer was prachtig, het weer was prachtig, het was echt een heel mooi feest! Nu de feestroes een beetje voorbij is, wat geselecteerde foto’s en wat uitleg bij de gebruikte patronen:

6 bruidsmeisjes kregen een cirkelrokje (op ‘maat’ gemaakt volgens de aanwijzingen van Mmz Zsazsa).  Een dag shoppen leverde rode en blauwe t-shirts op, witte ajour-kniekousen, zomerschoentjes (die op het einde van de dag allemaal pijn deden, waarna het feest werd verdergezet op blote voetjes)  .

6 diadeempjes voor de meisjes, die soms al eens op het hoofd van een jongen werden gezet:

Het oudste bruidmeisje (Birgit) had een popje bij zich. Dat popje droeg een kussentje met de ringen. (staat niet op de foto’s).  De jurk van het popje is een heel erg mini-versie van de jurken van mijn zus en mij. De bloemetjes op de diadeempjes en de pop kan je heel makkelijk zelf maken met een klein restje stof. Dat leg ik later wel eens uit.

 

Een echt kostuum voor de oudste zoon, met broek en jas. Patroon komt uit de knippie van april 2009. Het vest was na een eerste pas-sessie te klein bevonden en dat heb ik dan opgelost door er middenachter gewoon een stuk tussen te zetten. Met wat extra sierstiksels viel het niet eens op, ook omdat de broek zulke sierstiksels in de knieën had.

 

 

Een salopet voor Winand in dezelfde linnen stof.  Als ik eenmaal een goed patroon gevonden heb, gebruik ik dat graag opnieuw.  Het is dus weeral hetzelfde patroon als de auto-salopet.

En voor mijn grote zus en mezelf een echte feestjurk, met een hele zwierige cirkelrok.  Het is een retro patroon van een jurk uit 1952: Butterick 4919.  Het ziet er een gecompliceerde jurk uit, maar eigenlijk viel dat wel mee. Een paar nadelen zijn: heel veel stof heb je nodig, en je hebt ook wat hulp nodig om het aan te trekken. Op de patroonlink kan je zien dat het bijvoorbeeld de zijnaden open zijn: het voorpand loopt door tot op de rug en sluit daar met ‘haken en ogen’.  Daarover komt het rugpand dat sluit met een rits.  Aan de zijkant loopt het over in lange banen die je vooraan moet kruisen en achteraan strikken. Gecompliceerd dus, maar zo mooi als je het aanhebt.

En ja, wij zijn zotjes, wij doen niet alleen dezelfde jurk aan, maar ook identieke schoenen:

 

Het hele bovenstuk is gevoerd, zelfs de rimpels aan de schoudernaad van het voorpand; dat gaf wat werk toen bleek dat de decolleté te diep uitgesneden was en ik de schouders weer moest losmaken, een stuk ertussenuit knippen, opnieuw rimpelen en alles weer aan elkaar zetten.

Ik moet nog iets bekennen, niet alleen ik heb foto’s gemaakt, er was nog een fotograaf:

Heel veel foto’s zijn door hem gemaakt, o.a. alle foto’s waar ikzelf opsta, zijn door Mattijs genomen (zelfs deze waar hij zelf opstaat!). Tof toch, zo’n artiest in huis?