Tips voor vakantie.

Of beter: "tips voor druilerige vakanties".  Zelfs in dit gezin – met buitenkinderen – werd er deze vakantieperiode weinig buiten gespeeld. Maar na een paar dagen wreekt zich dat, altijd binnenzitten, en moesten we een activiteit verzinnen. Gelukkig ken ik ook mensen, en kreeg ik deze gratis tip van mijnheer K., onze pianostemmer:  "Het orgel in de kerk is hersteld, de kinderen mogen er eens op komen spelen". Een gesprek tijdens het pianostemmen tussen mijnheer K. en mij gaat meestal als volgt:

-Mijnheer K.: "Wie is hier de pianist in huis?"

-ik: "Niemand en iedereen, we tokkelen allemaal, maar niemand volgt les"

-Mijnheer K.: "Dan zal ik zorgen dat de piano snel weer in orde komt"

Onze piano is bijna helemaal hersteld. Er moet ergens nog een snaar, of een hamertje vervangen worden. En hij is al zeker 3 keer gestemd, en geleidelijkaan klinkt hij mooier en mooier. Vooral als een echte musikant zoals mijnheer K. een stukje speelt, dan klinkt het zo echt!

Maar ik ging het niet over onze piano hebben, ik wou u onze daguitstap tonen. We zijn dus op een orgel gaan spelen, in een kerk.

Een orgel, dacht ik altijd, dat is kei-ouderwets. Maar dit is een hypermodern instrument: met heel veel draadjes en lichtjes en elektronisch spul binnenin. Met het orgel beneden kan je met een druk op één knop het groot pijpenorgel boven in de kerk bespelen. Of twee orgelisten tegelijkertijd: iemand boven en iemand beneden. Het orgel is zelfs via internet met een synthesizer thuis te bespelen. In principe kan je dus vanuit Hawaii, met de skype en de internetverbinding hier het orgel laten spelen.  Wij speelden gewoon een paar kinderliedjes. We zongen en we floten, liepen overal rond en mochten overal aanzitten.

Merci mijnheer K.!

De Piano

Die arme piano, die stond jaren ergens in een garage – en nadien in onze schuur. De kinderen hebben daar al veel plezier aan beleefd.  Nu vonden we dat wij er ook iets aan mochten hebben.  Gisterenavond trokken mijn man en ik onze werkplunjes aan, sleepten we de piano binnen (met een metalen kader van meer dan 90 kilo!)  en hebben we de piano uitgekuist. Heel professioneel werd de piano ontdaan van zijn houten kader, toetsen en hamers en stofzuigden en poetsten wij alles tot het weer bijna blonk.

En u ziet dat goed, wij doen dat in de ‘naaikamer’. Mijn naaimachine en overlock staan voorlopig bij de onderhouds-meneer en ik ben dus een week lang naaimachine-loos.

 We zijn wel een beetje nieuwsgierig naar hoe oud die piano is, waar hij vandaan komt, wie er ooit op gespeeld heeft en wat er op gespeeld werd. ‘Smith & Dawson piano’  op de google leverde dit op: "They were established in 1905, and still going at least into the twenties. The vast majority of piano names are not listed on the net."   Maar misschien is er iemand onder mijn lezers die mij iets meer kan vertellen of die weet waar ik moet zoeken?

En tot nader orde kan ik – noch iemand anders in ons huis- piano spelen. Maar eens hij opgelapt, hersteld en gestemd is, dan begin ik eraan. Op mijn eigen uiteraard, ik heb geen tijd om pianolessen te volgen. Misschien moet ik mijn naaimachines nog wat langer in onderhoud laten… Kent er iemand een online-cursus voor piano, hehe?

Soms marcheert het anders.

Ik herinner mij als kind deden we dat soms met de familie: een optocht of processie staan bekijken. Als klein kind vond ik dat geweldig. Als puber heel wat minder en toen besloot ik om nooit meer mee te gaan naar zulke ‘flauwekul’. Maar dan krijg je zelf kinderen, dan spelen die trompet in de fanfare en voor je het weet loopt hij mee in de processie en sta je zelf aan de kant te genieten van het mooie weer, van de dorpse gezelligheid, de zottigheid van je dochters,…

Daarna waren we helemaal zen:

 

 

 

Radio

De man was laatst jarig en kreeg van zijn ouders een geweldig kado. De oude radio van de boerderij hebben ze laten herstellen.  Dat hebben ze laten doen in het Olens radiomuseum.   Wij luisteren nu dus naar de radio. Dat deden de kinderen voordien eigenlijk nooit. Ze luisterden altijd cd’s of cassettes.  Nu drukken we de knop in en wachten we tot de lichtjes aangaan en de muziek begint.

Of we draaien plaatjes:

“Knibbel knabbel knuisje

wie knabbelt er aan mijn huisje

Knibbel knabbel knaagje

die pak ik bij zijn kraagje…”

Ik voelde mij plots ook weer 6 jaar.

Allemaal beroemd

Kapitein Winokio is een fan van ons: kijk maar eens goed naar dit docu-filmpje, vooral de eerste minuut!

En wat een zangtalent hebben wij!
Kapitein Winokio is komen filmen in ons huis, en na een paar weken geduld is de docu van de kapitein nu op Youtube te zien. Nu dus allen naar de winkel hollen voor zijn laatste nieuwe boek: “Kapitein Winokio zingt”,
Voor fans in de buurt: Op 30 mei om 11u komt hij in de Davidsfondsboekenwinkel in Leuven voorlezen uit zijn eigen boek. Doe hem dan onze groeten want wijzelf kunnen er niet bijzijn, onze eigen muzikanten doen dan een optreden in de muziekschool.

Kapitein Winokio

(Sorry, this post is in flemish, because it’s about Dutch music, but listen to it anyway, it’s so much fun for your children!)

Wij zijn allemaal grote fans van Kapitein Winokio, en vandaag kwam deze cd voor mij voor de kinderen per post aan! Dat wordt tafels van vermenigvuldigen leren zingen vandaag!
Al wie op zoek is naar een originele cd voor kinderen: 1 naam: Kapitein Winokio.

Deze hebben we nu dus allemaal, en binnenkort komt 3 beren uit! Jiepie!

  • Kapitein Winokio zag 1 beer
  • Kapitein Winokio zag 2 beren
  • Beestig
  • Tafels

  • Allemaaal even geweldig!