Kokenetentje spelen

Voor het jarig neefje maakte ik laatst etensdingen in vilt. Dat staat al heel lang op mijn verlanglijstje om eens te doen, dat ziet er altijd zo tof uit, en zo écht.  Ik heb mij zwaar laten inspireren door meneer internet en mevrouw pinterest. Daar vond ik namelijk elk mogelijk voedselding in vilt.  Ik heb mij kostelijk geamuseerd.

Het tofste vind ik hierboven de spagetti die hij zal kunnen ‘koken’. Stukjes draad in een afsluitbaar zakje staat voor de pasta. Gevilte bruine bolletjes zijn de frikadelletjes. De geknipte driekhoekjes zijn de tomatensaus, en die komen uit een blikje waar ik een etiket op plakte: ‘Tante Suzanne Tomates’!  Hoe tof dat ik dat gevonden heb: tomaten van de tante!! Je kan de etiketjes hier vinden en zelf uitprinten.  De schijfjes tomaat heb ik hier afgekeken.

Het jarig neefje was op zijn feestje –  op elk feestje eigenlijk – vooral geïnteresseerd in de échte koekjes en taarten:

Proficiat met je 4 jaar, lieve neefje!!

Tantehilde doet modern.

Tantehilde heeft iets heel modern en hip gemaakt en dat is dankzij haar broer. Die wou voor zijne kerstmis graag een i-pad-kussentje.  Om met zijn i-pad op zijn schoot naar een film te kijken of zoiets.

 

 

Simpel. Zwart. Gemaakt van wollen stof en elastiek, gevuld met kleine isomobolletjes.

Nu is het misschien ook eens tijd dat ik aan diezelfde broer vraag om de layout van deze blog wat moderner te maken? Of tenminste iets anders, ik ben dat groen en rood zo beu, wat denken jullie?

Jarig b(r)oertje

Gisteren hadden we een jarige in huis. Winand werd twee jaar. We versierden het huis met vlagjes, echte stoffen vlagjes deze keer die ik bij Sarah-zegt-hallo bestelde voor Music for life!

Ik maakte 4 taarten: een chocoladecake, een citroencake, een appelcrumble, en een koekskeskoek met crème au beurre.  Twee jaar al zeg! Wat gaat de tijd vreselijk snel. Van het verschieten versierde ik zijn taart met een 1 ipv een 2. Maar dat kan ook te maken hebben met zijn kado. Dit speel-lappen-deken had ik vorig jaar al in gedachten om voor hem te maken. Maar ik had toen nog niet genoeg groen- en bruin-, en gras- en akkerland-stofjes verzameld.

Dit deken is ongeveer 120cm op 160cm groot en is een bijna-op-schaal-kopie van de boerderij en de akkers en weiden errond: kassei-wegen met kassei-stofjes, veldwegen met een lichtgele stof, grassige stofjes voor weiden, bruin voor de akkers, mais voor het maisveld enzovoort…De oudste zoon is lichtelijk tot heel erg jaloers.  Voorlopig houdt de grote zich bezig met de papieren versie die ik als patroon tekende en die de kinderen nadien mochten inkleuren.

Er was ook een klein rugzakje bij om de paarden, schapen, traktors en karren in te steken die hij afgelopen dagen verzameld had:

De hedendaagse verkaveling is veel ingewikkelder dan die uit de tijd van de Romeinen. Dat hebben we gezien in het Gallo-Romeins Museum in Tongeren dit weekend, want Mattijs wou het standbeeld van Ambiorix wel eens zien. Dat deden we ook in een zotte bui dit weekend.

September

Ik dacht aan de september-schoolnaaierij te kunnen ontsnappen. Mijn vier schoolgangers hadden allemaal al een boekentas en een pennenzak, een brooddoos, een turnzak en een turnbroek, en zelfs een muzieklestas. Maar dat die van het eerste leerjaar 2 pennenzakken nodig hadden, wie denkt dat nu? Dus zette ik mij aan tafel naast mijn moeder die de hele namiddag àlle boeken gekaft heeft (ongeveer een stuk of 60!) en ik stikte een pennenzak in elkaar.

En ik wil nog iets melden. Kom met uw wasvragen niet meer bij mij aub. DIT is nu dit geworden:

Winand is wel gegroeid, maar toch niet zó hard:

Het was echte merino-wol, dus handwas. En toch is het per ongeluk bij de gewone 30°-was gesukkeld. Zooo spijtig, want het paste Winand dan wel niet meer, maar ik wou het in zo een krakelig zijdepapier inpakken en bewaren voor als ik ooit vanzeleve een kleinzoon zou krijgen.

Als je onderweg bent…

…met 5 kinderen in de auto, dan raad ik je aan om mee te nemen: een stapel suskesenwiskes, de cd’s van kapitein winokio en ook die van het geluidshuis (de mestkever, lachen!!!), potloodrollen, een I-spy-bag, en uitgeprinte foto’s:

Zo een I-spy-bag is uiteraard niet mijn uitvinding. Google maar eens en je vindt 100en voorbeelden.  Ik zag het voor het eerst hier.  Het principe is eenvoudig: raap alle kleine prullaria van de grond en stop ze in een stoffen zakje waar je een plastic venstertje in gestikt hebt.  Ik heb op voorhand foto’s gemaakt van al de kleine prullen, gesorteerd per ‘soort’.  Zo kan ik vooraan in de auto naar achteren roepen: “Zoek eens een roze haarborstel!” Nu hoop ik wel dat de meisjes de stiksels niet gaan lostrekken als ze dringend het haar van hun pollypocket moeten kammen ofzo, want de vulling bestaat uit isomo-bolletjes. Er zijn 2 kijkvensters: een klein venstertje voor grote jongens en meisjes van 9 of 7 jaar. En een groter venstertje aan de andere kant voor kleine meisjes van 5 of 4-min-drie-dagen. (jongentjes van 18maanden moeten slapen onderweg).

Nu ik het zakje zie liggen, bedenk ik mij dat ik een plezantere vorm had willen maken, een autobus ofzo. Maar het moest allemaal heel snel gaan, want er zijn verjaardagen en dus feestjes op til.

Bijvoorbeeld de jongste dochter: die wordt vrijdag 4jaar!  Dat verdient een potloodrol. Een weinig origineel kado van een creatieve moeder, maar het kind gaat er zo blij mee zijn. En al de rest jaloers, dus ik ga de vragen al horen komen.

Ikzelf ben volgende week ook jarig, en dan is er ook nog de blogverjaardag. Ik word er 36 en de blog bestaat al 3 jaar! Dat moet toch gevierd worden? Misschien deel ik wel een kadootje uit?

Oh ja en die overige uitgeprinte foto’s? Opnieuw komt de idee van haar. Ik heb speelgoed gefotografeerd en 2 boekjes gemaakt. In het ene boekje ligt alle speelgoed (zoals altijd) op een rommeltje. In het ander boekje dezelfde speeltjes, maar dan netjes geordend. En dat allemaal per soort: dino’s, boerderijdieren, wilde dieren, playmobilmannetjes, kleurpotloden, blokken,… In feite is het hetzelfde spelletje met vragen en zoeken: “Zoek eens een babykrokodil!” of ” Hoeveel mannetjes zijn er zonder haar?” De foto’s zijn gelamineerd en hangen met een sleutelringetje aan elkaar.  Zo kan ik altijd foto’s toevoegen, stel hè, stel dat ze ooit nog eens speelgoed krijgen dat ik kan fotograferen…

update: op vraag van miss stik: hier staan alle foto’s online, om uit te printen!

Feest en bloemen

 

 Voor de Eerste Communiefeest-tafelversiering van de oudste dochter liet ik mij inspireren door de Schoonste Lentefeestkaartjes van Elza D, maar dan met andere materialen: Ik gebruikte witte wasco ipv zwarte contourlijnen, waterverf ipv acrylverf, en stak alles in het lamineerapparaat ipv op schuimkarton te plakken.  Ik maakte er nadien geen foto’s van, maar zette één in elk waterglas op tafel. 

Danku Elza D, voor de inspiratie, al zien mijn bloemen er compleet anders uit dan de uwe (beetje fangehalte brengt soms wat op, heb ik ergens vernomen, misschien wil ik wel iets van Elza D ? )