Workshop poppenmaken

Image (1) cc_creatief_op_poten_tante_hilde.jpg for post 3380

Binnenkort geef ik op aanvraag van een paar dames een workshop poppenmaken bij mij thuis. Er zijn nog een paar stoelen vrij.

De workshop gaat door  op zondag 12 maart 2017 van 09.30-16.00 in Kumtich. Wie er graag wil bijzijn, stuurt mij een mailtje op Hilde@tantehilde.be

Edit: Een tweede workshop gaat door op zondag 26 maart.  Laat me weten welke datum je graag komt.

hopelijk tot dan!

Winand in het deftig

Het kwam de bruidegom, de peter van Winand,  ter ore dat zijn bruid en haar metekind een gelijkaardig kleed hadden.  En omdat ik de naaister van de familie ben, kreeg ik de primeur om zijn handgemaakt kostuum te zien. “Zou het niet tof zijn als je voor Winand een gelijkaardige broek als ik zou vinden?” vroeg de bruidegom. Ja, zoiets moet je de naaister van de familie geen twee keer zeggen.

kevin3

Mijn zoontje is allergisch aan knopen, broeken met gulpen en hemdjes zijn dus uit den boze. Een broek met elastiek in de taille en een polo-shirt zonder knopen moest het worden. De patronen van zonen09 bieden deze mogelijkheden voor moeilijk te kleden jongens. De broek Cisse had ik eerder in het voorjaar gemaakt en bleek Winands’ lievelingbroek te zijn. Het shirt Charlie had ik ook al eerder gemaakt, maar in t-shirt vorm ipv met een kraag. Dat bleek ook een topper te zijn.

kevin9

Laat je niet misleiden, Winand was wel degelijk graag aanwezig op het feest en vond zijn kledij de max. Hij wou alleen niet op de foto.

kevin1

Inez het bruidsmeisje

Het testmodel voor het trouwkleed  werd ook eens door de tienerdochter aangetrokken: “Ik wil ook zo een kleed, helemaal hetzelfde, maar dan korter en mijn rug niet zo open”(Wat je dan nog net hetzelfde noemt..).

img_3754

Ik maakte hetzelfde kleed, maar puzzelde een tekening van ‘een dametje alleen’ op het voorpand. Ik veranderde het rugpand, maar de oorspronkelijke lengte van het model werd behouden. Het leken wel tweelingzusjes, met 33 jaar verschil. Meters en metekindjes blijken altijd een beetje op elkaar te lijken.

img_3753

img_3561inez3img_3629

Pop 300: Tippi

Vorig jaar – in feite: precies een jaar geleden – kreeg ik een mailtje van Mme Zsazsa. Ze schreef: 

"Beste Tante,
Ik zou graag een pop bestellen voor mijn lief klein dochtertje.
Ik heb al een pop van u, maar ik wil eigenlijk niet dat er iemand mee speelt."

Ze wou een Tippi-pop. Ik weet niet of u Tippi kent, maar zij was een klein meisje die olifanten en leeuwen knuffelde :

(Tippi Degré)

Mme Zsazsa had alle wensen voor het popje netjes in de mail opgesomd. Een blote pop (want de echte Tippi liep dikwijls in haar blootje rond) met een pipi langkousachtig kleedje en een onderbroekje, en het moest los dik haar zijn. En toen beging Mme een vergissing: ze schreef namelijk: 

"PS. Tippie is niet dringend."

Zoals ik dus zei: het was een jaar geleden dat ik dit mailtje kreeg…

 

En nu ga ik een jaartje wachten tot ik een eerste foto van Toni met Tippipop te zien krijg, want Toni heeft nog geen interesse in popjes, tsss…

De avonturen van de familie Merckx

door cartoonist AAaRGh, check (en like!) maar eens de facebookpagina van de familie De Koninck, de fratsen van Jolien en Lena zijn ook grappig. Eigenlijk zijn ze zo grappig dat ik altijd luidop moet lachen met die stripjes. En dat schreef ik ook in een bericht aan de cartoonist. "Ik ben fan, maar mijn kinderen zijn óók grappig!". "Ha ja? vertel eens?" antwoordde hij. En een dag later kreeg ik stripjes van de familie Merckx in de mail! Ik heb er dus nog eentje, die krijgen jullie volgende week te zien. So stay tuned, het wordt hier opnieuw kei-spannend op deze blog!

Fietsers!

Stien vroeg mij laatst of ik ambassadeur wou zijn voor de campagne korte ritten van mobiel 21vzw om mensen aan te moedigen om korte afstanden zoveel mogelijk te voet of per fiets af te leggen.  Ik ben toen stout geweest en ik heb neen gezegd. Neen, omdat ik helaas één van die Belgen ben die per jaar gemiddeld 450km aan korte autoritten tot 5km aflegt. Helaas misschien zelfs meer.  Ik vond het dan erg fout om zelf veel korte afstanden met de auto af te leggen en tegelijk anderen aan te moedigen om het met de fiets te doen. Maar ik heb soms geen andere keuze. Het ligt aan mijn groot gezin en de vele hobby's die ze hebben waardoor ik heel veel moet chauffeuren. Als het erg tegenvalt ben ik op een woensdag 8 keer een korte rit van 6km aan het doen. Al proberen we altijd te carpoolen of doe ik ondertussen boodschappen.  

En hoe kom ik erbij dat ik nu dan wel ineens blog over dat fietsen? Omdat mijn klein fietserke zelf fietst!!

 

Ik heb heel erg lang met 2 fietsstoeltjes rondgereden: eentje vooraan, eentje achteraan. Er is een tijd geweest dat er ook een fietskar achter mijn fiets hing. Er is zelfs een tijd geweest dat ik één klein fietserke naast mij had, een kleuter voorop, een kleuter achterop, een peuter in de fietskar en een baby in de buik. Onverantwoord eigenlijk. De fietsstoeltjes en fietskar zijn ondertussen al lang doorgegeven aan familie en vrienden. En daar voegt zich binnenkort ook de aanhangfiets bij. Tot 2 dagen geleden hing Winand achter mij. Maar nu hij kan fietsen fietst hij naast mij. Zonder fietsstoeltjes vond ik al een grote vrijheid, nu zonder aanhangfiets is nog beter en het beste zou zijn als ze ook zelf hun boekentassen dragen en ik niet als een muilezel moet rondrijden 😉

Hij is erg dapper, want het is het meest rommelige fietsje ooit. Het kraakt en piept en het is verroest. Alle kinderen van zijn klas hebben een blinkende mooie fiets met degelijk werkende remmen. Hij moet het helaas doen met dat oude fietsje waarop Mattijs indertijd ook leerde fietsen, en 3 kinderen voor hem, want wij doen van doorgeef-fietsen. We hebben nog nooit een cent betaald voor een kinderfiets, we krijgen en geven ook weer door.  Maar Winand is fier en trapt dapper door. Iep-reddel-iep-reddel-iep-reddel-..als je leert fietsen op kasseien dan kan je het wel he? (ok, als je benen moe zijn, mag je even stappen) (Als het gras kriebelt ook) (En bergaf ook..) (..want je remmen werken maar half).

Als ik dus niet ga werken, fiets ik met de drie jongsten naar school die 3km verder ligt. De twee oudste kinderen fietsen dagelijks 10km naar school en 's namiddags weer 10km terug naar huis. Mattijs wil een koersfiets om te trainen en om in de gazet te komen: "Merckx is herrezen!". Birgit sprak vorige week de wijze woorden: "Ik kan maar beter blijven fietsen naar school, want wat voor een humeur zou ik anders hebben!". Inez droomt ook al van 'naar het middelbaar' te fietsen, "hoe snel zou ik dan gaan, mama?". En Aster fietst en moedigt Winand aan.  Dus ja, wij zijn eigenlijk wel een fietsende familie. Ons humeur wordt er beter van, onze benen ook. En misschien ook een beetje het milieu, want alle kleine beetjes helpen, toch?